مجوزهای برنامه Android توضیح داده شد

هر برنامه Android برای دسترسی به بخش‌هایی از دستگاه شما مجوز می‌خواهد، اما صفحه‌های درخواست به ندرت توضیح می‌دهند که این مجوزها واقعاً به یک برنامه اجازه انجام چه کاری را می‌دهند. خلاصه زیر تمامی مجوزهای اصلی Android را پوشش می‌دهد، به تعداد انگشت شماری اشاره می‌کند که واقعاً بر حریم خصوصی شما تأثیر می‌گذارد، و چند قانون ساده برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه چیزی مجاز است را به شما ارائه می‌دهد.

مجوزهای Android چیست؟

مجوزهای Android یک مکانیسم امنیتی است که کنترل می کند یک برنامه می تواند به چه چیزی در دستگاه شما دسترسی داشته باشد. هنگامی که یک برنامه را نصب یا اجرا می کنید، ممکن است درخواست دسترسی به ویژگی های سخت افزاری مختلف (دوربین، میکروفون) یا داده ها (مخاطبین، مکان) را داشته باشد. درک این مجوزها برای حفظ حریم خصوصی و امنیت شما بسیار مهم است.

دسته های مجوز

Android مجوزها را به دو دسته اصلی تقسیم می کند:

مجوزهای عادی (به طور خودکار اعطا می شود)

این مجوزها خطر قابل توجهی برای حریم خصوصی کاربر ندارند و به صورت خودکار اعطا می شوند:

• اینترنت: دسترسی به اینترنت، تقریباً همه برنامه ها به این نیاز دارند
• ارتعاش: موتور ویبره دستگاه را کنترل کنید
• SET_WALLPAPER: تصویر زمینه دستگاه را تغییر دهید
• WAKE_LOCK: از خوابیدن دستگاه جلوگیری کنید
• ACCESS_NETWORK_STATE: وضعیت اتصال شبکه را بررسی کنید
• بلوتوث: به دستگاه های بلوتوث جفت شده متصل شوید

مجوزهای خطرناک (نیاز به تایید کاربر)

این مجوزها شامل داده‌های کاربر یا ویژگی‌های دستگاه است که می‌تواند بر حریم خصوصی تأثیر بگذارد:

چه زمانی مشکوک باشیم

وقتی درخواست مجوز با عملکرد برنامه مطابقت ندارد، باید سؤال کنید:

• 🚩 یک برنامه چراغ قوه که درخواست دسترسی به مخاطبین یا اس ام اس را دارد
• 🚩 ماشین حساب درخواست دسترسی دوربین یا میکروفون
• 🚩 یک برنامه تصویر زمینه درخواست دسترسی تلفن یا گزارش تماس
• 🚩 بازی درخواست مجوز اس ام اس
• 🚩 هر برنامه ای که همه مجوزها را به یکباره درخواست می کند

نحوه بررسی مجوزهای APK قبل از نصب

اگر در حال بارگذاری جانبی یک APK هستید، باید مجوزهای آن را قبل از نصب بررسی کنید:

1. از ابزار اطلاعات APK ما برای استخراج لیست کامل مجوز استفاده کنید
2. هر مجوز را برخلاف هدف اعلام شده برنامه بررسی کنید
3. مجوزها را با برنامه رسمی در فروشگاه Play مقایسه کنید
4. اگر چیزی مشکوک به نظر می رسد، آن را نصب نکنید

مجوزهای ویژه: مواردی که در زمان نصب نمایش داده نمی شوند

فراتر از مجوزهای «عادی» و «خطرناک»، Android دارای یک ردیف سوم به نام مجوزهای خاص یا اعمال می شود است. اینها قدرتمندترین قابلیت‌های روی پلتفرم هستند، به اندازه‌ای قدرتمند که سیستم عامل مجبور به سفر جداگانه و عمدی به تنظیمات برای فعال کردن هر یک می‌شود. آنها همچنین مواردی هستند که بیشتر مورد سوء استفاده بدافزارها قرار می گیرند. اگر یک برنامه جانبی هر یک از این موارد را درخواست کرد، توقف کنید و دلیل آن را بپرسید.

• سرویس دسترسی (BIND_ACCESSIBILITY_SERVICE: در اصل برای صفحه‌خوان‌ها و کمک‌های مربوط به معلولیت فیزیکی طراحی شده است). برنامه‌ای با این مجوز می‌تواند همه چیز را روی صفحه شما بخواند، آنچه را که تایپ می‌کنید ببیند و حتی از طرف شما روی دکمه‌ها ضربه بزند. فقط به برنامه‌هایی اعطا می‌شود که مشخصاً عملکرد مربوط به دسترسی است (TalkBack، جریان‌های تکمیل خودکار مدیران رمز عبور، برنامه‌های فرهنگ لغت خواندن صفحه).
• مدیر دستگاه / مالک دستگاه: به برنامه اجازه می دهد دستگاه را قفل کند، داده ها را پاک کند، رمز عبور را تغییر دهد و دوربین را غیرفعال کند. تقریباً هیچ برنامه مصرف کننده ای به این نیاز ندارد. مشتریان سازمانی مدیریت تلفن همراه (MDM) یک استثناء قانونی هستند.
• روی برنامه های دیگر بکشید (SYSTEM_ALERT_WINDOW: به یک برنامه اجازه می دهد تا روی هر چیز دیگری روی صفحه نقاشی کند). به طور قانونی توسط حباب های سر چت و مترجمان همپوشانی استفاده می شود. توسط بدافزار جک ضربه‌ای که دکمه «بله، حساب من را تخلیه کنید» را در زیر پوشش جعلی «جایزه خود را ادعا کنید» پنهان می‌کند، مورد سوء استفاده قرار می‌گیرد.
• دسترسی به همه فایل ها (MANAGE_EXTERNAL_STORAGE: حفاظت‌های فضای ذخیره‌سازی را در Android نسخه 11 و بالاتر دور می‌زند و به برنامه اجازه می‌دهد همه فایل‌های موجود در فضای ذخیره‌سازی مشترک را ببیند). بیشتر برنامه‌ها باید به جای آن از انتخابگرهای استاندارد عکس/سند استفاده کنند.
• شنونده اعلان: به برنامه اجازه می‌دهد تا هر اعلان روی دستگاه را بخواند. یک ویژگی عالی برای برنامه های مرکز بهره وری؛ ابزاری عالی برای سرقت مدارک در صورت سوء استفاده (برنامه های بانکی کدهای یکبار مصرف را در جریان اعلان ارسال می کنند).
• برنامه های ناشناخته را نصب کنید: برنامه میزبان را به یک بارگذار جانبی تبدیل می کند. فقط زمانی که واقعاً نیاز به نصب APK از خارج از Play Store دارید، آن را در مرورگر یا مدیر فایل خود تنظیم کنید، سپس آن را خاموش کنید.

اجازه ترکیبات برای تماشا

مجوزهای فردی تنها بخشی از داستان را بیان می کند. این ترکیبات اغلب آشکارتر از هر درخواست واحدی هستند:

• قابلیت دسترسی + شنونده اعلان + پیامک: این سه تروجان بانکداری Android کلاسیک است. تروجان محتوای روی صفحه را می خواند، اعلان رمز یکبار مصرف بانک را رهگیری می کند، و همچنین می تواند OTP را از خود پیامک خارج کند، اگر کاربر آن را از طریق متن دریافت کند. هیچ برنامه مصرف کننده قانونی هر سه را ترکیب نمی کند.
• دوربین + میکروفون + ALL_FILES_ACCESS + مکان پس‌زمینه: برنامه نظارتی به سبک ابزارهای تبلیغاتی مزاحم که وانمود می کند چراغ قوه، ماشین حساب یا کاغذ دیواری است. رد و حذف نصب کنید.
• SYSTEM_ALERT_WINDOW + BIND_DEVICE_ADMIN: رفتار کلاس باج افزار. این برنامه می‌تواند صفحه نمایش «تلفن شما قفل است، پرداخت X» را در بالای لانچر نقاشی کند و از غیرفعال کردن آن توسط کاربر جلوگیری کند.
• تلفن + مخاطبین + گزارش تماس برای برنامه‌ای که شماره‌گیر، برنامه مخاطبین یا ابزار ضبط تماس نیست: بسیار احتیاط کنید. این ترکیب خارج از مجموعه بسیار باریکی از برنامه‌هایی که خود گوگل در آن دسته‌ها ارسال می‌کند، هیچ استفاده قانونی ندارد.

یک نمونه حسابرسی کار شده

فرض کنید یک APK "مشعل" رایگان در یک انجمن پیدا کرده اید و قبل از نصب آن را از طریق ابزار اطلاعات APK ما اجرا کرده اید. مانیفست مجوزهای درخواستی زیر را نشان می دهد:

android.permission.CAMERA
android.permission.FLASHLIGHT
android.permission.INTERNET
android.permission.READ_CONTACTS
android.permission.READ_SMS
android.permission.RECEIVE_SMS
android.permission.READ_PHONE_STATE
android.permission.ACCESS_FINE_LOCATION
android.permission.SYSTEM_ALERT_WINDOW

یک برنامه مشعل به مجوز دوربین حداکثر (برای دسترسی به LED از طریق زیرسیستم دوربین)، مجوز چراغ قوه، و احتمالاً مجوز اینترنت برای تبلیغات نیاز دارد. همه چیز زیر این خط غیر قابل توجیه است. READ_SMS + READ_CONTACTS + RECEIVE_SMS + مکان + برنامه‌های بازخوانی، امضای نظارت و سرقت OTP است که در بالا توضیح داده شد. تصمیم: نصب نکنید. فایل را حذف کنید.

همان نوع بررسی را روی هر APK که sideload می‌کنید، اجرا کنید. پنج دقیقه با یک حسابرس مجوز شما را از مشکلاتی که هیچ برنامه آنتی ویروسی نمی تواند بعد از این واقعیت پاک کند، نجات می دهد.

نحوه عملکرد مجوزها در نسخه های مختلف Android

مجوز UX تقریبا هر سال تغییر شکل داده است. همین قابلیت زیربنایی می تواند در Android 9 با Android 15 بسیار متفاوت باشد:

• Android 6 (2015): مجوزهای زمان اجرا را برای گروه خطرناک معرفی کرد. برنامه‌ها دیگر نمی‌توانند همه چیز را در زمان نصب مطالبه کنند. آنها باید بپرسند که چه زمانی از این ویژگی استفاده می کنند.
• مجوزهای مکان سه حالته Android 10: (همیشه مجاز باشد / فقط هنگام استفاده مجاز باشد / رد شود). مکان پس‌زمینه به یک مجوز جداگانه تبدیل شد.
• مجوزهای یکباره Android 11: (اعطا برای یک جلسه) و لغو خودکار مجوز برای برنامه هایی که برای چندین ماه استفاده نشده اند.
• Android 13: مجوز اعلان جداگانه برای برنامه های تازه نصب شده؛ مجوزهای رسانه گرانول (READ_MEDIA_IMAGES، READ_MEDIA_VIDEO، READ_MEDIA_AUDIO جایگزین پتو READ_EXTERNAL_STORAGE).
• دسترسی جزئی به عکس/فیلم Android 14:، بنابراین برنامه‌ها می‌توانند به جای کل کتابخانه، «فقط این عکس‌ها» را درخواست کنند.
• Android 15: کنترل‌های خدمات پیش‌زمینه سخت‌تر؛ انواع سرویس های اعلام شده باید با مجوزهای زمان اجرا استفاده شده مطابقت داشته باشند.

اگر هنوز از یک نسخه Android قدیمی استفاده می کنید، محافظت های جدیدتر را دریافت نمی کنید. در مورد آنچه نصب می کنید حتی بیشتر مراقب باشید.

سوالات متداول

اگر مجوز را رد کنم، آیا برنامه از کار می افتد؟

اکثر برنامه‌ها به‌خوبی کاهش می‌یابند: دکمه دوربین خاکستری است، ویژگی آگاهی از موقعیت مکانی غیرفعال است، و بقیه هنوز کار می‌کنند. تعداد کمی از برنامه‌های بدنویسی خراب می‌شوند یا از راه‌اندازی خودداری می‌کنند، در این صورت از شما بپرسید که آیا واقعاً به برنامه‌ای نیاز دارید که این همه نیاز دارد یا خیر.

چرا یک برنامه گاهی اوقات دوباره درخواست مجوز می کند؟

یا قبلاً «فقط این بار» را انتخاب کرده اید (یک کمک هزینه یکباره)، یا مجوز لغو شده است زیرا مدت طولانی از برنامه استفاده نکرده اید و Android آن را به طور خودکار لغو کرده است. هر دو رفتار محافظت عمدی هستند.

آیا می توانم هر مجوزی را که یک APK اعلام می کند قبل از نصب ببینم؟

بله. APK را در ابزار اطلاعات APK ما بیندازید، و AndroidManifest.xml را در مرورگر شما تجزیه می‌کند، فرمت XML باینری را رمزگشایی می‌کند، و هر ورودی uses-permission را که برنامه اعلام شده فهرست می‌کند. قبل از ضربه زدن روی "نصب"، آن لیست را با آنچه که برای دسته برنامه انتظار دارید مقایسه کنید.

مدیریت مجوزها در دستگاه شما

نحوه بررسی مجوزهای برنامه

1. به تنظیمات → برنامه ها بروید
2. یک برنامه را انتخاب کنید
3. روی مجوزها ضربه بزنید
4. در صورت نیاز، مجوزها را بررسی و تغییر دهید

نحوه مشاهده همه برنامه ها با مجوز خاص

1. به تنظیمات → حریم خصوصی → مدیر مجوز بروید
2. یک دسته مجوز (دوربین، مکان و غیره) را انتخاب کنید
3. مشاهده همه برنامه هایی که به آن مجوز دسترسی دارند
4. لغو دسترسی برنامه هایی که به آن نیاز ندارند

تغییرات مجوز Android 13+

نسخه های اخیر Android پیشرفت های قابل توجهی در مدیریت مجوز ایجاد کرده اند:

• مجوزهای رسانه گرانول: به جای دسترسی کامل به فضای ذخیره‌سازی، برنامه‌ها باید انواع رسانه‌ای خاص (عکس، فیلم، صدا) را درخواست کنند.
• برنامه‌های مجوز اعلان: اکنون باید برای ارسال اعلان‌ها مجوز بگیرند
• مجوزهای لغو خودکار: به طور خودکار برای برنامه هایی که چند ماه است استفاده نکرده اید لغو می شود
• مکان تقریبی: می توانید به جای مکان دقیق، مکان تقریبی را اعطا کنید
• مجوزهای یکبار مصرف: دوربین / میکروفون / مکان را فقط برای یک جلسه اعطا کنید

قوانین عملی برای حسابرسی مجوزهای برنامه

مجوزها جایی هستند که بسیاری از حریم خصوصی شما به دست می‌آید یا از دست می‌رود، بنابراین خواندن آن‌ها به جای ضربه زدن مفید است. هر چیزی که برای آن برنامه مناسب نیست را زیر سوال ببرید و قبل از بارگذاری جانبی، یک APK را از طریق استخراج کننده اطلاعات APK ما اجرا کنید. یک برنامه به خوبی ساخته شده آنچه را که برای عملکرد نیاز دارد و نه چیزهای دیگر را می پرسد.